Procastinator

Google Wave ทำให้ชีวิตการทำงานง่ายดายขึ้น

จากที่เห็นว่า สามารถแบ่งงานทั้งหลายใส่หมวดหมู่ไว้อย่างสวยงามแยกเป็นfolderได้ ลักษณะที่เป็นsessionคุยแบบนี้หลายคนอาจไม่ถนัด แต่พอใช้ๆไปจะรู้สึกว่ามันเหมาะกับการทำงานมากๆ นอกจากนั้นยังchatกันได้ผ่านจอด้านซ้ายล่าง อีก สะดวกมาก เลย ระบบการฝากfile ระบบplugin ก็ถือว่าดี ถึงแม้จะยังมีไม่มากและbugบ้างแต่ก็นับว่าใช้ได้และ ไม่มีfree collaborative toolsที่ไหนดีกว่า ญ ตอนนี้

Authorize.net ใครไม่รู้ถือว่าตกเทรน ตลาดออน์ไลน์นะ เอ๊า!

[ Source : http://www.authorize.net/resources/howitworksdiagram/?step=1 ]

ใครก็ตามที่ต้องไปพัวพันกับการซื้อขายของบนเน็ต ทั้ง คนซื้อ ขาย พ่อค้า นักพัฒนา หรืออะไรก็ตาม ทุกวันนี้วงการการจ่ายเงิน online ก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ที่ต้องตามให้ทันและเข้าใจ โดยเฉพาะ นักพัฒนา (developer) ต้องเข้าใจทั้งในแง่ของBusiness และ Technical Detail

โลกที่การขายจริงผ่านทำเลมันแพง การขายบน net ก็ถือว่าขาดไม่ได้ คุณพ่อค้าทั้งหลาย

วันนี้จะนำเสนอออ Online Credit Card Processor (มันทำตัวเองคลุม Credit Card Payment อีกที) รายใหญ่ (ที่สุด) ในวงการ Online Payment ของโลก Autherize.net (ตอนนี้ของ PayPal PayFlow ก็กำลังบุกตลาด ยังไงก็ต้องเอามาใช้ให้มากที่สุด เพื่อเพิ่มทางเลือกกับลูกค้า เน้อ)

มาเข้าใจกันว่าเค้าทำอะไร ทำเพื่ออะไร ทำไม....? ? (Copy มาจาก Web Authorize.net นะ มันอ่านยากอะ เอามาใส่แบบนี้อ่านง่ายกว่า)

Step 1: The merchant submits a credit card transaction to the Authorize.Net Payment Gateway on behalf of a customer via secure Web site connection, retail store, MOTO center or wireless device.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Step 2: Authorize.Net receives the secure transaction information and passes it via a secure connection to the Merchant Bank's Processor.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Step 3: The Merchant Bank's Processor submits the transaction to the Credit Card Network (a system of financial entities that communicate to manage the processing, clearing, and settlement of credit card transactions).

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Step 4: The Credit Card Network routes the transaction to the Customer's Credit Card Issuing Bank.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Step 5: The Customer's Credit Card Issuing Bank approves or declines the transaction based on the customer's available funds and passes the transaction results back to the Credit Card Network.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Step 6: The Credit Card Network relays the transaction results to the Merchant Bank's Processor.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Step 7: The Merchant Bank's Processor relays the transaction results to Authorize.Net.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Step 8: Authorize.Net stores the transaction results and sends them to the customer and/or the merchant. This step completes the authorization process – all in about three seconds or less!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Step 9: The Customer's Credit Card Issuing Bank sends the appropriate funds for the transaction to the Credit Card Network, which passes the funds to the Merchant's Bank. The bank then deposits the funds into the merchant's bank account. This step is known as the settlement process and typically the transaction funds are deposited into your primary bank account within two to four business days.

TJ Hoisington

"ความกล้านั้นไม่ได้มาจากการไร้ซึ่งความกลัว แต่ความกล้าคือความสามารถที่จะรู้สึกถึงความกลัวแต่ก็กล้าที่จะลงมือทำต่างหาก"

"สิ่งสำคัญคือ เราไม่สามารถรอให้พร้อมทุกอย่างแล้วค่อยเริ่มลงมือทำได้ แต่เราต้องลงมือทำเพื่อจะได้พร้อม การทำผิดก็จะทำให้เราได้เรียนรู้ว่าต้องทำอย่างไรมันถึงจะถูกต้อง"

From TJ Hoisington

อะไรคือสิ่งที่เราต้องการ?

การที่เราไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน อาจทำให้เราเสียเวลากับการทำงานหรือมีความสัมพันธ์ที่ไม่ต้องการ หรือมีชีวิตในแบบที่ไม่ต้องการ

Zig Ziglar ได้กล่าวไว้ว่า คนส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่มที่มีบุคลิกแบบทั่วไปและไม่แน่ใจในความฝันของตนเอง คนกลุ่มนี้คือคนที่ใช้ชีวิตอย่างไม่มีทิศทางชัดเจน ไม่มีเป้าหมายที่มีคุณค่า ใช้ชีวิตแบบผู้ชมมากกว่าจะลงไปลุยเองในสนาม Ziglarยังบอกด้วยว่า "ถ้าลองไปถามนักปีนเขาที่ปีนถึงยอดเขาที่สูงที่สุดว่าทำได้อย่างไร รับรองได้เลยว่าเขาจะไม่ตอบว่า 'ไม่รู้เหมือนกัน อยุ่ๆผมก็ขึ้นมาถึงตรงนี้ได้เอง' "

   

คุณจะดึงดูดเอาสิ่งต่างๆ เข้ามาในชีวิตตามความคิดหลักของคุณเอง เมื่อคุณมีความชัดเจนเกี่ยวกับสิ่งที่ตัวเองต้องการจะมีพลังที่จะเรียกสิ่งต่างๆ เข้ามาสู่ชีวิต ก็จะเห็นโอกาสที่ตามหา และคุณจะพบบางสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ในที่สุดแล้วคุณอาจจะได้ตระหนักว่าอันที่จริงแล้วโอกาสมากมายเหล่านี้ก็เรียงรายอยู่หน้าคุณตลอดเวลานี่เอง

   

คนเรามีกลไลในการป้องกันตนเองที่เอาไว้กรองสิ่งที่เราไม่ได้กำลังสนใจอยู่ออกไป ถ้าไม่มีกลไกนี้ เราก็คงจะเสียสติ ลองหลับตาสักพักและตั้งสมาธิดูแล้วจะรู้ว่า มีเสียงรอบตัวที่คุณไม่ได้ยินก่อนหน้านี้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเสียงรถ เครื่องปรับอากาศ เสียงลมหายใจ เสียงคนเดินไปมา สิ่งเหล่านี้ร่างกายเราได้กรองออกไปเพราะเราไม่ได้กำลังสนใจมัน

 

ที่พูดมาเหมือนกับ ถึงแม้ว่าโอกาสจะมาเรียงรายหน้าคุณ ถ้าคุณไม่ใส่ใจไม่focus กับมัน คุณก็จะมองข้ามมันไปโดยไม่แยแสรู้ตัวด้วยซั้า แต่เมื่อคุณมีความชัดเจนกับสิ่งที่ต้องการ และกำหยดทิศทางให้ความคิดของคุณ คุณจะมองเห็นสิ่งเล็กๆน้อยๆ ที่อาจนำไปสู่ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ตามเป้าหมายของคุณได้ สิ่งเหล่านี้เรียกว่ากฏแห่งการดึงดูด

สิ่งที่แปลกแต่จริงคือ คุณไม่จำเป็นต้องรู้ วิธีการที่จะไปถึงเป้าหมายแต่แรก หากคุณชัดเจนถึงสิ่งที่ต้องการและเหตุใดคุณจึงต้องการสิ่งนั้นๆ วิธีการที่จะนำไปสู่เป้าหมายจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นเองเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม สาเหตุต้องมาก่อนและคำตอบจะตามมาภายหลัง เมื่อไหร่ที่คุณชัดเจนเกี่ยวกับสิ่งที่คุณต้องการ กฏแห่งการดึงดูดก็จะเริ่มทำหน้าที่ของมันเอง

Brian Tracy ได้บอกไว้ว่า "ให้ลงมือทำทันทีที่ความรู้สึกบอกว่าใช่" !

นั้นแปลว่าการวางแผนไม่สำคัญหรือ? ไม่ใช่ การวางแผนก่อนให้ละเอียดรอบคอบก็เป็นเรื่องที่ดี แต่สิ่งที่สำคัญกว่าคือการต้องรู้ว่าคุณต้องการอะไร และทำไมถึงต้องการสิ่งนั้นๆ และทุ่มเทเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ คนจำนวนมากเปลืองเวลาและพลังงานไปกับการหา "วิธีการ" ในการทำอะไรบางอย่างจนมากเกินจำเป็น และสุดท้ายก็ลงเอยด้วยการไม่ได้ทำอะไรสักอย่างเพื่อเป้าหมายที่ต้องการเลย ขอเพียงคุณชัดเจนว่า ต้องการอะไรและมีเหตุผลที่สนับสนุนความต้องการนั้น "วิธีการ" จะเป็นสิ่งที่ตามมาเอง Branch Rickeyเคยกล่าวไว้ว่า "คำว่าโชคดีนั้น เป็นเพียงเศษเสี้ยวของการออกแบบที่ดีเ่ท่าันั้น" หากแต่มันเป็นผลของการมองเห็นภาพที่ชัดเจนและการยึดมั่นกับสิ่งที่เราต้องการ  

การที่คุณบอกว่าอยากได้บ้านสวยๆ ไม่มากพอที่จะทำให้คุณให้บ้านสวยๆที่ว่า แต่คุณต้องสร้างภาพให้ชัดเจนไปเลยว่าต้องการบ้านแบบไหน สีอะไร เนื้อที่เท่าไหร่ อธิบายถึงขนาดบ้านและลักษณะเฉพาะของบ้าน สนามหญ้าหน้าบ้าน หรือทางเดินเป็นอย่างไร ราคาประมาณเท่าไหร่ และที่สำคัญที่สุดต้องตอบให้ได้ว่า ทำไมมันสำคัญกับคุณ

  

ลองจินตนาการดูหากเงิน เวลา พรสวรรค์และการศึุกษาไม่ใช่อุปสรรค คุณจะทำอย่างไรต่อไป ความต้องการที่แท้จริงของคุณคืออะไร อะไรที่จะทำให้คุณยอมทำงานหนักจนมืดคํ่าและตื่นแต่เช้าอย่างมีวินัย George Burnsกล่าวว่า "ผมยินดีล้มเหลวกับสิ่งที่ผมรัก ดีกว่าประสบความสำเร็จกับสิ่งที่ผมไม่ได้รักมันเลยสักนิด"

 

จากการสอบถามสิ่งที่คนส่วนใหญ่ต้องการกับไม่ต้องการในชีวิต ปรากฏว่าส่วนใหญ่เริ่มต้นด้วยการอธิบายถึงสิ่งที่ไม่ต้องการก่อน นั่นแสดงให้เห็นถึงการให้นํ้าหนักกับความหวาดกลัวหรือความผิดหวังจากความล้มเหลวแทนที่จะให้นํ้าหนักกับรางวัลแห่้งความสำเร็จ ขอยํ้าอีกทีว่าภาพที่คุณวาดไว้ในความคิด ก็คือสิ่งที่จะสะท้อนออกมาในโลกของความเป็นจริง

 

Mortimer J. Adler : "หากคุณไม่เล็งเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต คุณก็จะจบลงด้วยความสำเร็จที่เล็กน้อยมากๆ"

เรื่องเล่านี้สรุปมาจากหนังสือ If you THINK you CAN! ของ TJ Hoisington Chapter6 แนะนำให้ทุกคนบนโลกซื้อเก็บไว้อ่าน ยังมีบทอื่นๆที่เขียนได้ดีมากๆ และมีตัวอย่างมากกว่าที่เราสรุปไว้อีก ไปซื้อมาซะนะ

 

"ให้ลงมือทำทันทีที่ความรู้สึกบอกว่าใช่" (Brian Tracy)

ความจริงเกิดขึ้นจากความคิด

หากเราเอาแต่จมอยู่กับความเจ็บปวดในอดีต ความพ่ายแพ้ ความผิดหวัง ความสัมพันธ์ที่ล้มเหลว หรือการสูญเสียต่างๆ ทั้งหมดก็คือผลจากความคิดของตัวคุณเองทั้งสิ้น ไม่ใช่เพราะสถานการณ์ต่างๆ บังคับให้คุณเป็นเช่นนั้น Wayne W. Dyer กล่าวไว้ในหนังสือของเขาที่ชื่อ Your Erroneous Zone ว่า "เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณรู้สึกไม่มั่นคง และรู้สึกว่าสิ่งที่คนอื่นพูดถึงตัวคุณมีผลกับคุณมากกว่าสิ่งที่คุณคิดถึงตัวเอง ถ้าคุณไม่หยุดความรู้สึกนี้ ไม่นานความรู้สึกของคนอื่นๆ ก็จะเข้ามามีอิทธิพลต่อตัวคุณจนกลืนกินคุณไปหมด"

ลองมายกตัวอย่างดูกันบ้าง เวลาที่เราโดนนินทาไม่ว่าจะลับหลังหรือต่อหน้า เราจะรู้สึกอย่างไร รู้สึกแย่ใช่มั้ย? เราแย่แบบนั้นเลยหรอ? ทุกคนกำลังเชื่อคำนินทาพวกนั้นแล้วอาจจะไม่ชอบเรา แล้วเราจะปรับปรุงตัวเองยังไงดี? ถ้าเราต้องเผชิญหน้ากับคนเหล่านั้นเราคงวางตัวไม่ถูกแน่ๆเลย 

เมื่อไหร่ที่เกิดความรู้สึกเช่นนี้ จงหยุดมันลงเสีย มันไม่มีประโยชน์ที่จะคิดมาก ถึงแม้คำพูดของเขาจะจริงบางส่วน แต่คุณรู้มั้ยว่า คำนินทาว่าร้าย หรือคำพูดในเชิงลบๆ มีแต่จะรั้งทำให้คุณรู้สึกแย่ลง ถ้าอยากจะตำหนิก็ไม่ควรจะนินทาว่าร้าย แต่ควรจะติเพื่อก่อ พูดจาตรงๆดีๆบอกถึงว่าทำไมอย่างไร ไม่ใช่เอาไปบอกต่อแบบนั้น พวกนั้นเขาไม่ได้อยากให้คุณปรับปรุงหรอก เขาแค่ระบายอารมณ์โดยการหาพวกและทำให้คนอื่นๆ เชื่อว่าคุณแย่ขนาดไหนเหมือนที่เขารู้สึกเท่านั้นเอง. OK ทีนี้คุณรู้แล้วใช่ไหมว่าคุณไม่ได้แย่ขนาดนั้น กลับไปอ่าน paragraph แรกใหม่ "คุณรู้สึกไม่มั่นคง และรู้สึกว่าสิ่งที่คนอื่นพูดถึงตัวคุณมีผลกับคุณมากกว่าสิ่งที่คุณคิดถึงตัวเอง" ทั้งหลายทั้งปวงนี้ คุณต้องมีความมั่นใจในตนเอง ถ้าเรายอมรับในสิ่งที่ไม่ได้เป็นตัวเรา แต่เป็นความคิดที่คนอื่นกำลังมอบให้ จะทำให้เราเกิดความเชื่อในสิ่งนั้น เช่น "เฮ้ย มันอาจจะจริงก็ได้นะที่เขาพูด เราคงต้องปรับปรุงอย่างมากเลย เราแย่มาก" เราจะเริ่มสนับสนุนความเืชื่อที่ดังกล่าว และหาเหตุการณ์ หลักฐานต่างๆมาส่งเสริมความเชื่อนั้น และก่อนที่จะรู้ตัว ความเชื่อนั้นก็กลายเป็นสิ่งที่เราตอกยํ้าตัวเองและกลายเป็นความจริงในที่สุด 

เห็นมั้ยว่ามันเกิดจากความไม่มั่นใจในตนเองอย่างแท้จริง เหมือนกับเมื่อก่อนที่เรา(ตัวผมเอง) คิดว่า เราเป็นคนหัวไม่ดี หัวช้า ฉลาดสู้เพื่อนๆไม่ได้ พยายามที่จะหาหนังสือฝึกสมองต่างๆนานาๆมาอ่าน รู้อะไรไหม? หนังสือพวกนั้น มีวิธีฝึกที่เยี่ยมยอด แต่แทบจะใช้จริงไม่ได้เลย มันต้องทำซํ้าบ่อยๆและไม่เหมาะกับสถานกาณ์ของตัวเรา ที่ใช้ได้จริงๆ มีไม่ถึง 15% ของหนังสือด้วยซํ้า แต่แล้วเราก็ค้นพบวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้เราฉลาดได้ นั่นไม่ใช่การฝึกการเชื่อมประสาทการมอง รับรส รับกลิ่น เข้าด้วยกันเพื่อช่วยการจำ ไม่ใช่การจินตนาการเป็นเรื่องราวร้อยแปดเพื่อช่วยจำตัวหนังสือตัวเลข ไม่ใช่การฝึกสมาธิ ไม่ใช่การทำหกสูงเพื่อให้เลือดมาเลี้ยงสมองเหมือนอดีตประธานาธีบดีของอิสราเอล แต่สิ่งนั้นคือ การที่เราเชื่อว่าเราฉลาดไม่ได้โง่กว่าคนอื่น หลังจากความเชื่อปักใจแบบนั้น เราก็เปลี่ยนไปทำตัวแบบคนฉลาดดู

ถ้าเชื่อว่าตนเองไม่ได้โง่ คุณก็ฉลาดขึ้นเท่าตัวแล้ว นี่แหละคือความจริงที่ไม่ต้องกินนํ้ามันตับปลาขวดละหลายร้อย แค่้นั้นจริงๆ ลองทำดู
 

คำพูดโดน จากหนังสือ

การยอมลดมาตรฐานที่ตนเองตั้งไว้ลงมา ย่อมง่ายกว่าการขยับมาตรฐานให้สูงขึ้น
การไหลไปตามกระแสของคนส่วนใหญ่ย่อมง่ายกว่าการคิดต่าง ทำต่าง
คำแนะนำก็คือ เมื่อไหร่ก็ตาม ที่พบทางเลือกระหว่างวิธีที่สบายหรือง่ายกว่า กับวิธีที่ต้องอาศัยการพิสูจน์ตัวเอง

ให้เลือกทางที่จะพิสูจน์ตัวเอง

อเล็กซ์ ออสบอร์นกล่าวว่า "หากคุณไม่คิดจะก้าวให้เหนือกว่าสิ่งที่คุณควบคุมได้อยู่แล้ว

คุณจะไม่มีวันเติบโตได้เลย"

เลิกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

"มันคงจะดีถ้าชีวิตของเราในอนาคตเป็นได้ในสิ่งที่เราฝันไว้"
เลิกพูดคำพูดแบบนี้ซะ ตั้งแต่วันนี้ ควรจะใช้คำว่า
"เราต้องตั้งใจทำให้ชีวิตในอนาคตเป็นได้ในสิ่งที่เราฝันไว้"

เลิกจินตนาการเพ้อฝันถึงพรุ่งนี้ หรือถึงตัวเราในอนาคต ถึงความสำเร็จ
ให้ิคิดว่า เราตอนนี้คือตัวเราในอนาคตที่ประสบความสำเร็จ
เรากำลังประสบความสำเร็จ มันอยู่ตรงนี้แล้ว ไม่ต้องจินตนาการ

การจินตนาการเพ้อฝัน ไม่ได้ทำให้คนยิ่งใหญ่
ไม่มีความฝันและอนาคตถ้าไม่มีการลงมือทำ 
ลงมือทำตั้งแต่วันนี้เท่านั้น และเท่านั้น!

If You Think You Can!

วันนี้ซื้อหนังสือ If You Think You Can! ของ TJ Hoisington มานะ อ่านแล้วชอบ แต่เพิ่งอ่านไปบทแรก
ก็ได้อะไรๆ อยากมา share หนะ

หนังสือเล่มนี้ เล่าเป็นเชิงสถิติที่น่าสนใจที่เดียว
"เด็กทุกคนเกิดมาพร้อมกับความเป็นอัจฉริยะ แต่ไม่นานนัก เด็ก 9,999 คนจาก 10,000 คนจะสูญเสียความเป็นอัจฉรินะนั้นไปเมื่อเติมโตขึ้น"
"เชื่อหรือไม่ว่าเด็ก ป.6 จะได้ยินคำพูดต่างๆ ในทำนอง 'อย่านะ หนูทำอย่างนั้นไม่ได้, หนูทำไม่ได้หรอก, เป็นไปไม่ได้หรอก' โดยเฉลี่ย ไม่ตํ่ากว่า 70,000 ครั้ง! ซํ้าร้ายไปกว่านั้นนี่เป็นเพียงการเริ่มต้นของการปลูกฝังความคิดที่ไม่สร้างสรรค์และบั่นทอนความเชื่อมั่นในตัวเองของคนจำนวนมาก ตลอดช่วงของการเติบโต เรายังจะต้องพบกับถ้อยคำและความคิดเชิงลบอีกมากมายนับไม่ถ้วน"

เมื่อโตขึ้นเรามักจะกำหนดขอบเขตของความเป็นไปได้ตํ่ากว่าศักยภาพที่แท้จริงของตนเอง แต่เรากลับเลือกที่จะเชื่อในขอบเขต กรอบหรือ ความเชื่อที่ใครคนอื่นกำหนดมาให้ กี่ครั้งที่เราคิดว่าพบความคิดที่สุดยอดแล้วไปเล่าให้คนอื่นฟัง แต่บทสรุปก็ไม่พ้น "เธอจะทำอะไรนะ, แต่เธอไม่เคยทำอะไรแบบนั้นมาก่อนเลยนะ, แต่เธอไม่ได้เรียนมานะ, เธอไม่มีทุนขนาดนั้น, เธอขาดทักษะที่ต้องใ้ช้นะ" และอื่นๆ ที่ล้วนแต่บั่นทอนความเชื่อมั่นทั้งสิ้น และเมื่ออยู่ในช่วงเวลาที่อ่อนไหว เราก็มักจะหลงเชื่อความคิดเชิงลบเหล่านั้นเสียทุกทีไป (อยากสาระภาพว่า จริงๆแล้ว คำพูดบั่นทอน พวกนี้ เราได้ยินอยู่ข้างหูจากคนรอบๆตัวอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้เค้าจะมองว่าเป็นความหวังดีหรือการเตือน แต่มันไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือ เรามองออกมั้ยว่าตัวเองต้องการอะไรแล้วจริงๆ เพราะถ้าเค้าไม่ได้มีจุดมุ่งหมายเดียวกับเรา เค้าก็ไม่มีสิทธิมาตำหนิหรือขัดในเส้นทางที่เราจะมุ่งไป เราต้องใจแข็งให้พอ และที่สำคัญคือพูดกับคนเหล่านี้ดีๆแม้เราจะไม่เห็นด้วย จงอย่าใช้อารมณ์โมโหใส่)

สรุปคือสิ่งสำคัญคือ เราต้องบอกตัวเองให้กล้าหันหลังให้กลับเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ไม่สร้างสรรค์เหล่าันั้น ข้อเท็จจริงที่เรารู้คือยังมีคนเก่งอีกมากที่ไม่เคยคิดจะออกเดินทางด้วยตนเอง แต่มักจะทำตัวเป็นผู้เชี่ยวชาญที่คอยตำหนิติเตียนการเดินทางของคนอื่นๆไปทั่ว คนประเภทนี้ไม่ใช่คนที่เราควรไปข้องเกี่ยวด้วยเพราะไม่่มีประโยชน์อะไร แถมยังมีแต่บั่นทอนความมั่นใจของเราเปล่าๆ

มหาตมะ คานธี, แกรนด์มา มอสส์, สตีเ้ว่น สปีลเบิร์ก, โรซ่า ปาร์ค, สตีฟ จ็อบส์ และโอปรา วินเฟรย์ บุคคลที่โด่งดังเหล่านี้เป็นตัวอย่างได้อย่างดีถึงความเป้นไปได้ พวกเขาต่างแหกกฏความเชื่อเดิมๆ ก้าวข้ามขีดจำกัดของความเชื่อเดิมๆ และเป็นผู้เขียนประวัติศาสตร์ของตัวเองให้โลกต้องบันทึกไว้ได้ ลองหยุดแล้วตั้งคำถามกับตัวเองสักนิดว่า หากพวกเขาทำได้แล้วมีเหตุผลอะไรที่คุณจะทำไม่ได้ล่ะ อะไรคือจุดแข็งของตัวเอง คุณต้องมีสิ่งที่ทำได้ดีและโดดเด่นอยู่แน่ๆ แล้วค้นมันพบแล้วหรือยัง และถ้าพบแล้วมันดีพอหรือเปล่าที่จะทำให้คุณกล้าเลือกวิ่งตามความฝันและการใช้ชีวิตอย่างที่ฝัน

It's time to dream and dream...

"The more you dream, the farther you get.” ~Michael Phelps~

พอลองมาคิดดูแล้ว คำพูดดังกล่าวเป็นจริงมากสำหรับเรา เคยเกิดเหตการณ์

- คิดว่าถึงเวลา สถาณการณ์จะพาไป ทำให้เราิคิดออกเอง ว่าเราจะทำยังไง จะแก้ยังไง

แต่พอถึงเวลามันดันคิดไม่ออกเลย ไม่มีidea ไหลเข้ามา การที่เราไม่ยอมฝัน ไม่คิดถึงตนเองล่วงหน้าว่า

ถ้าอยู่ในสถาณการณ์แบบนั้นจะทำอย่างไร พอเวลาทำจริง มันไม่ออกมาเราจะเสียใจ

เช่น เรามีโอกาสได้ทำโปรเจค software ซึ่ง เราส่วนตัวไม่ได้ใจรักมากนัก เราเลยละเลยที่จะคิดถึงมัน ฝันถึงมันว่าจะทำให้มันสุดยอดได้ยังไง แล้วคิดว่าถึงเวลาทำคงจะมีideaดีๆเอง สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเพิ่มเติม

การที่เป็นแบบนี้ก็ไม่ได้แปลว่าพวกเราจะเป็นคนไม่มีจินตนาการหรือไม่creative พอ 

แต่เราไม่ "ฝัน" ไว้แต่เนินๆ ตาหาก ถ้ายิงฝันให้มาก(แบบมีสาระ) ฝันถึงอนาคต สิ่งที่จะเกิดกับเรา

เราอีก 5 ปี 10 ปี จะเ็ป็นเช่นไร ยิ่งทำมากยิ่งทำให้เรามี idea มาความคิดสร้างสรรค์ก็จะมากกว่าพอถึงจุดนั้น

เพราะถ้าไม่ฝันเลยสุดท้ายก็จะคิดไม่ออก คิดออกก็ไม่ดีแบบฝันไว้ก่อนหรอก

ANGER!!

เวลาที่เรามีอารมณ์โกรธแล้วพูดออกมา นอกจากมันจะทำให้เพื่อนใหม่ๆที่เห็นไม่อยากเข้าใกล้แล้ว มันยังทำให้เพื่อนเก่าๆอยากเบือนหน้าหนีด้วย เพราะฉะนั้นเวลาโมโหสิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำได้คือ เงียบซะ ลดการใช้ถ้อยคำทุกอย่างก่อน รอจนใจเย็น ถ้าพูดออกไปตอนนั้นเนี่ย แทบจะไม่มีคำพูดที่ดีหรอก ยิ่งถ้าพูดกับคนที่เราโกรธอยู่ ถ้าไม่อยากเงียบก็เปลี่ยนเรื่อง/เปลี่ยนคนพูดซะไปพูดเรื่องอื่นที่ดีๆ positive และไม่กระแทกกระทั้นใคร

 

เวลาโกรธ ความโกรธมันแพร่กระจายได้เหมือนโรคติดต่อ ถ้าเราโกรธแล้วพูดอะไรโมโหๆออกมา มันจะไปกระตุ้นความโกรธของคนรอบๆข้างด้วยให้รู้สึกยิ่งโกรธ ไม่ว่าจะโกรธตามคนที่พูดเพราะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย แต่ก็เหมือนคุณ ผิดมหันต์!แล้ว ที่ทำให้คนอื่นๆเขาต้องมารับความโกรธของคุณ.. ถ้าจะเปรียบก็เหมือนเรื่อง การเมืองไทย คงจะเคยเห็นกันบ่อยๆ วิธีการหาพักหาพวกของและพูดจาด้วยอารมณ์ของพวกนี้ ถ้ากับพวกเดียวกันก็จะเกิดอารมณ์โมโหแบบเห็นด้วย ถ้าต่างพวกก็จะโมโหแบบไม่เห็นด้วย ยังไงๆก็โมโหอยู่ดี ตอนนั้นถือว่าขาดวิจารณญาณในการตัดสินใจสุดๆ

อย่าโมโหใส่ใคร ถ้าทำไม่ได้ก็เงียบไว้ดีกว่า สุดท้ายแล้วคนที่รู้สึกว่าคล้ายตน อาจกำลังโมโห อย่าลืมว่าถ้าcomment ตอนนี้อาจจะอยู่ในอารมณ์โมโห ไว้มาcomment ตอนไม่โมโหแ้ล้วกันนะ